• image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
Previous Next

Być świadkiem Chrystusa w Etiopii

21 lutego b_150_150_16777215_0___images_stories_spotkaniemisijne_dsc04373.jpgbr. podczas wtorkowego spotkania misyjnego, po Eucharystii Magda Plekan, świecka misjonarka w bardzo barwny i ciekawy sposób opowiadała o swojej pracy misyjnej w Etb_150_150_16777215_0___images_stories_20170221_174806.jpgiopii. Do Polski przyjechała na zasłużony urlop po dwóch latach pobytu w Etiopii. Podczas spotkania uczestnicy mogli obejrzeć na pokazie multimedialnym obrazy z poszczególnych miejsc, w których posługiwała oraz migawki z codziennego życia Etiopczyków.Do tego kraju przyjechała w styczniu, tuż po Bożym Narodzeniu (które w Etiopii obchodzone jest 7 stycznia, tak jak w kościele prawosławnym (ponieważ główną religią w tym kraju jest właśnie prawosławie, katolicy stanowią niecały 1%). Po przyjeździe natychmiast rozpoczęła naukę języka amharskiego. Było to jej pierwsze wyzwanie tutaj, jako że język nie należy do najłatwiejszych, poza dość skomplikowaną gramatyką i wymową ma też zupełnie inny alfabet, składający się z ponad 260 znaków.

Na wstępie przybliżyła położenie geograficzne Etiopii, które jest  państwem położonym  w Afryce Wschodniej. Etiopia jest krajem słabo zurbanizowanym, zaledwie 11,5% ludności mieszka w miastach. Należy do jednych z najuboższych państw na świecie. Głównym zajęciem ludności mieszkającej na wioskach jest rolnictwo. Uprawia się tam przede b_150_150_16777215_0___images_stories_spotkaniemisijne_dsc04346.jpgwszystkim: teff, kukurydzę, jęczmień, pszenicę i proso, a  także groch, bób i rośliny oleiste, takie jak: olejarka abisyńska, len i sezam. Z jarzyn najwięcej jest cebuli i pomidorów oraz warzyw strączkowych. Spore znaczenie mają również uprawy herbaty i owoców cytrusowych. Na południu kraju prowadzi się uprawę kawy, która jest najważniejszym towarem eksportowym Etiopii. Jednak przez szybki wzrost liczby ludności rolnictwo egipskie nie jest w stanie zaspokoić ich wszystkich potrzeb żywieniowych, zmniejszaniu produkcji rolnej sprzyja też powiększanie terenów miejskich i szb_150_150_16777215_0___images_stories_spotkaniemisijne_dsc04370-001.jpglaków komunikacyjnych (ich budowa pochłania część  gruntów ornych). Przebywając w stolicy kraju w Addis Abebie Magda angażowała się też w wolontariat u misjonarek miłości oraz u salezjanów. Siostry prowadzą bardzo duży ośrodek dla najbiedniejszych chorych i umierających, którzy mają tam możliwość otrzymania zarówno pomocy medycznej, ale jeszcze bardziej troski i miłości oraz poczucia godności. Fizjoterapia w Etiopii jest wciąż nowością, a potrzeby jej stosowania są ogromne. Nie tylko brakuje tutaj specjalistów, ale także świadomości i wiedzy wśród miejscowych lekarzy.  Większość pacjentów, z którymi pracuje, ma problemy z układem nerwowym. Wielu z nich to są osoby po udarach mózgu – co zaskakujące, są to najczęściej ludzie w wieku 20–30 lat. Jak opowiadała, dla niej jako fizjoterapeutki było tam bardzo dużo pracy, którą pokochała od pierwszego dnia, mimo że czasem było trudno ze względu na bariery językowe (bo nawet gdy już trochę opanowała amharski, okazywało się, że sporo ludzi nie zna tego języka, bo nigdy nie miało możliwości nauki amharskiego, który jest językiem urzędowym, ale oprócz niego jest ok. 80 innych języków). Z kolei u salezjanów też jako fizjoterapeutka pomagałab_150_150_16777215_0___images_stories_spotkaniemisijne_20170221_184328.jpg w ośrodku dla dzieci ulicy, których jest tutaj przeogromna liczba. Często uciekają z domów, szukają po za nim lepszego życia, akceptacji, miłości zainteresowania. Zdarza się, że znajdują tab_150_150_16777215_0___images_stories_spotkaniemisijne_dsc04365.jpgm namiastkę rodziny tworząc ją wśród swoich przyjaciół na ulicy, niestety jest to złudzeniem. W ośrodku dopiero mają okazję do rozpoczęcia lepszego życia. Po kilku miesiącach nauki języka i wolontariatu w Addis Abebie przeniosła się do Awassy, na południe Etiopii. Jest tutaj wspólnota świeckich kombonianów. Praca tutaj podobnie jak w poprzednich, ośrodkach to przede wszystkim rehabilitacja. Pracuje w trzech ośrodkach, pierwszy z nich podobnie jak w Addis Abebie –to ośrodek dla chorych prowadzony przez Misjonarki Miłości. Drugi ośrodek jest prowadzony przez Franciszkanki Misjonarki Maryi, które planują przekształcić go w ośrodek specjalistyczny dla matki i dziecka, gdzie fizjoterapia będzie jednym z głównych działań. A trzecim miejscem jest niedawno otworzony sierociniec dla dzieci ze specjalnymi potrzebami, w większości niepełnosprawnymi także fizycznie, czyli potrzebującymi fizjoterapii. Do tego stara się również w miarę swoich możliwości włączać w działalność duszpasterską. Na zakończenie spotkania Magda chętnie odpowiadała na pytania, których nie brakowało. Modlitwa w intencji misjonarki zakończyła wspólnie miło spędzony czas.

Papieskie Intencje Misyjne

Aby chrześcijanie w Europie odkryli na nowo swoją tożsamość i z większym zapałem uczestniczyli w głoszeniu Ewangelii.

Z galerii...

Archidiecezja Poznańska